Tumutugon. Naglilingkod. Para sa Bayan.

Magandang araw po sa ating lahat.

Isang napakalaking karangalan at kasiyahan ang pagtanggap ng pagkilalang ito para sa Kolehiyo ng Pampublikong Kalusugan (College of Public Health).

Ang tema ngayong taon na “Ani at Alay: Tumutugon. Naglilingkod. Para sa Bayan.” ay tunay na sumasalamin sa diwa ng aming misyon. Ang ani ay bunga ng halos isang siglong pagsisikap, samantalang ang alay ay paalala na ang bawat tagumpay ay hindi para sa amin, kundi para sa sambayanang Pilipino.

Bilang Dekano, marami akong natutunan sa paglalakbay na ito. Napagtanto ko na ang pampublikong kalusugan ay isa sa mga propesyong kadalasang hindi napapansin kapag maayos ang kalagayan ng lipunan. Ngunit kapag may pandemya, sakuna, o mga komunidad na nahihirapang makakuha ng serbisyong pangkalusugan, tahimik na sumusulong ang mga manggagawa sa pampublikong kalusugan upang tumugon.

Madalas kong sabihin sa aming mga estudyante na hindi tulad ng mga superhero, wala kaming kapa. Ang suot namin ay ID lace, may dala kaming napakaraming dokumento, sumasagot ng mga email kahit hatinggabi, at kung minsan, ang pangunahing sandata namin ay kape at matinding determinasyon. Nakakatawa mang isipin, pero sa simpleng mga gawaing ito, nakapagbabago tayo ng buhay.

Ang parangal na ito ay hindi para sa isang Dekano lamang o sa isang henerasyon. Ito ay para sa aming mga fakulti, kawani, mananaliksik, alumni, estudyante, at mga katuwang na walang sawang ginagawang konkretong aksiyon ang kaalaman at ginagawang serbisyo ang ebidensya.

Sa loob ng halos isang daang taon, nanatiling tapat ang UP College of Public Health sa tungkulin nitong humubog ng mga lider na nagpapalakas ng ating sistemang pangkalusugan at nagsusulong ng pagkakapantay-pantay sa kalusugan ng bawat Pilipino.

Sa aking paglalakbay, natutuhan kong ang Karangalan ay ang paggawa ng tama kahit walang nakakakita. Ang Kahusayan ay ang patuloy na pagbutihin ang ating ginagawa kahit maaari nang masabing sapat na ito. At ang Paglilingkod ay ang araw-araw na pagtatanong sa sarili: “Paano makapagpapabuti ng buhay ng iba ang aking ginagawa?”

Sa aking kapwa mga Iskolar ng Bayan, malayo pa ang ating tatahakin.

Nawa’y manatili tayong matapang na tumutugon, may malasakit na naglilingkod, at mapagpakumbabang laging inaalala na ang ating pinakamalaking tagumpay ay hindi ang mga parangal na ating natatanggap, kundi ang mga buhay na ating nababago.

Habang papalapit ang sentenaryo ng aming Kolehiyo sa 2027, dalhin namin ang pangakong ito: Isang siglo ng paglilingkod, at isang hinaharap na nakatuon sa kalusugan at kapakanan ng bawat Pilipino.

Maraming salamat po. Mabuhay ang UP, mabuhay ang Kolehiyo ng Pampublikong Kalusugan, at mabuhay ang sambayanang Pilipino.

UP President Angelo A. Jimenez, our Vice Presidents and Assistant Vice Presidents, members of the University administration, faculty, REPS, staff, fellow Iskolar ng Bayan, and guests, maganda at mapagpalang araw po.

On behalf of the Office of the Vice Chancellor for Administration of the University of the Philippines Diliman, I humbly and gratefully accept the Gawad Pangulo para sa Natatanging Yunit sa Administrasyon.

We are deeply honored by this recognition. The theme of this year's awards, “Ani at Alay: Tumutugon. Naglilingkod. Para sa Bayan,” resonates deeply with our journey as an administrative community.

As I reflect on the journey of the OVCA, I am reminded of the uncertainties we faced during the COVID-19 pandemic. There was fear. There was anxiety. There were concerns for our health, our families, and our communities. Yet despite these challenges, the work of the University had to continue.

Students needed support. Employees needed services. Financial transactions had to be processed. Human resource services had to remain operational. The University had to continue fulfilling its mandate to the nation.

In those dark and uncertain times, we chose to be guided by purpose instead of fear. Rather than relying on short-term solutions, we committed ourselves to building systems, processes, and ways of working that would strengthen the University long after the pandemic had passed. Even amid remote work and uncertainty, we continued planning, innovating, and implementing reforms. We reimagined how public service could be delivered in a changing world.

The journey was not easy. There were challenges, doubts, and resistance. Yet we trudged on and marched forward because we shared a vision of a University that is more responsive, transparent, efficient, and capable of serving its community with honor and excellence.

Most importantly, we moved forward together. This award is not the achievement of a single office or a few individuals. It is a recognition of a community of public servants who chose collaboration over convenience and service over self-interest. To my team from OVCA, HRDO, ABC and SPMO, kudos to you all! As we receive this award, we also embrace the responsibility that comes with it.

Huwag tayong matakot. Huwag tayong matakot na manguna. Huwag tayong matakot na magpabago. Huwag tayong matakot na maglingkod.

At huwag tayong mapagod na ialay ang ating talino, panahon, at lakas upang makahanap ng mas angkop na solusyon para sa ating Unibersidad at komunidad.

Sapagkat kapag ang ating paglilingkod ay nakaugat sa dangal at husay, at ang ating mga pasya ay ginagabayan ng malasakit para sa kapwa, makaka-likha tayo ng makabuluhang pagbabago para sa pamayanan at mamamayang ating pinaglilingkuran.

Thank you for this honor. We accept this award not only as recognition of what we have achieved, but also as a renewed call to continue responding to the needs of our people, serving with integrity, and upholding honor and excellence in the service of the nation.

And in the spirit of “Ani at Alay,” we commit to continue to offer our talents, dedication, and commitment to public service, so that together we may reap the fruits of a stronger University, empowered communities, and a brighter future for the Filipino people.

Maraming salamat po!

Magandang hapon po sa ating lahat!

On behalf of the Procurement Management Office of the University of the Philippines Los Baños, we humbly accept this recognition with gratitude and deep appreciation.

The theme of this year's Gawad Pangulo, “Ani at Alay: Tumutugon. Naglilingkod. Para sa Bayan,” beautifully captures the essence of our journey as a unit. Every achievement we celebrate today is an ani—a harvest of years of hard work, collaboration, and perseverance. It is also an alay—an offering of service dedicated to the University and the Filipino people.

The office began with a vision to transform procurement from a purely administrative function into a partner in achieving the University's mission. Guided by the principles of transparency, accountability, integrity, and excellence, we have worked to strengthen systems, build capacities, and foster partnerships that enable public service to thrive.

Over the years, we have facilitated procurement activities, generated savings for the University, conducted capacity-building programs for procurement practitioners nationwide, and supported reforms that promote ethical governance and public accountability. Yet beyond these numbers, our greatest accomplishment lies in earning the trust of the community we serve.

As we stand on this stage to receive this award, we do so not as individuals claiming a victory of our own, but as representatives of an entire community—our UPLB community. This recognition belongs to everyone who believed in a shared vision of excellence. Maraming salamat, UPLB, at maraming salamat, Chancellor Jose V. Camacho Jr.

One of the greatest strengths any unit can have is a leader who sees potential, inspires growth, and empowers people to achieve more than they thought possible. Through your visionary leadership, unwavering support, and belief in our capacity for greatness, you have created an environment where excellence can thrive.

Today, we stand as proof of what is possible when people are trusted, supported, and inspired. Because you believed we could, we dared to strive. We are here today because UPLB believed in us.

This award is not ours alone—but a victory shared by the entire UPLB community.

Maraming salamat po, at mabuhay ang Unibersidad ng Pilipinas.

Ani ng Puso, Alay sa Bayan

(Pagbati)

Hindi tayo naglilingkod dahil maalwan ang ating buhay.

Hindi tayo naglilingkod dahil may pribilehiyo ang bawat isa.

Hindi tayo naglilingkod dahil may kakayahan tayo.

Naglilingkod tayo, dahil ito ang sinumpaan nating tungkulin. Isang pagtupad. Isang pagtugon.

Katulad ng pag-aani, nagsisimula muna ito sa pagtatanim, sa matiyagang pagpupunla ng karanasan, mga kaalaman, sakripisyo, pagtitiis, at pagtitiyaga. Saka nangyayari ang isang pag-ani. Marahil, sa araw na ito, ginagawa natin ang isang pag-aani ng tagumpay. Ngunit ang tunay na pag-aani ay naganap na noong sinimulan nating ialay ang ating puso, talino, dangal, at at husay sa loob at labas ng unibersidad. Nag-alay ng sarili sa mas malawak at mas maraming nangangailangan. Tumugon sa mga masalimuot at komplikadong sitwasyon ng serbisyo, at naglingkod sa mga nawalan ng tinig dahil sa pagkakait ng espasyo, ng pagkakataon, at ng karapatan.

Hindi ko man maisa-isa sa mensaheng ito ang naging paglalayag at paglalakbay ng bawat isang gampanin at tungkulin, iisa lang ang natitiyak ko. Pare-pareho tayong tumutupad, tumutugon, at naglilingkod hindi lang para sa ating sarili, kundi mula at para sa bayan.

Nag-aalay tayo ng paglilingkod at tumutugon dahil ito ang sinumpaan nating tungkulin. Isang biyaya. Isang desisyon.

Sa akin, ito ang aking naging desisyon. Lumuwas ako mula sa tahimik na buhay sa probinsya, tumungo sa sentro at nagbungkal pa ng karanasan. Ikinalat ang mga binhi ng kaalaman upang bumunga ng kapaki-pakinabang at malusog na layunin sa mas higit at lalong nangangailangan.

Sa ngalan ng lahat ng ginawaran, ibinabahagi namin ang parangal na ito sa mga magulang, anak, asawa, kapatid, kamag-anak, kaibigan, at kapwa lingkod-bayan.

Kaya naman, tunay ngang nagbubunga kapag malusog ang kapaligiran. Kayo ang pundasyon ng aming lakas.

Mga kapwa lingkod-bayan at sa lahat ng nakaririnig ng mensaheng ito, huwag huminto sa pag-aani. Lumago sa pag-aalay. Tumugon hindi lang kung kinakailangan. Tumupad hindi lang kung maalwan ang buhay, Maglingkod hindi lang kung komportable.

Yumabong tayo sa ating mga adbokasiya. Ibalik natin sa bayan ang bawat natututuhan, bawat tagumpay, bawat biyaya. Sapakat ang tunay na kahulugan ng ani ay hindi para sa ating sarili lamang, ialay ito. Dahil para sa bayan tayo, hindi bilang obligasyon, kundi bilang misyon ng puso. Magpunla, anihin. ialay, lumago, at yumabong!

Muli, sa ngalan ng lahat ng mga ginawaran, pagbati at padayon!

Purihin ang Panginoon!

Greetings to our University officials, colleagues, and guests.

I am Pierangeli Vital, University Researcher and Career Scientist II from the Natural Sciences Research Institute, UP Diliman. I am deeply honored to receive this recognition and grateful for the opportunity to speak on behalf of the awardees of the Gawad Pangulo para sa Natatanging Kawani ng Unibersidad ng Pilipinas under the REPS Category – Subcategory 2. I am also privileged to share this moment as a member and Deputy Director of NSRI, UP Diliman, recognized through the Gawad Pangulo para sa Natatanging Yunit sa Pananaliksik.

Allow me to share some reflections from my journey in the University, as well as insights that resonate with the experiences of many REPS, while embodying the University’s ideals of honor, excellence, and service.

I must admit that when I first joined the University several years ago, I was not entirely sure what REPS stood for. I jokingly thought it might mean “representatives”—but representatives of what? Over the years, however, I have come to understand the significance of the role and the people behind the acronym. So this afternoon, I would like to define REPS in a way that reflects not only our work but also the values we uphold as members of the University community.

R – Resilient and Resourceful

REPS often work behind the scenes, navigating challenges, adapting to changing circumstances, and finding solutions where resources may be limited. Whether in research, extension, administration, or technical support, resilience and resourcefulness allow us to continue serving the University with dedication and purpose. We demonstrate these qualities by securing research funding from government agencies, private institutions, and various partners to support not only our own initiatives but also the broader mandates of the University. Despite difficult circumstances and constraints, we persevere and continue to produce meaningful outputs that contribute to knowledge generation and nation-building.

E – Excellent

Excellence is at the heart of the University of the Philippines. As REPS, we contribute to this tradition through the quality of our work, our commitment to continuous learning, and our pursuit of innovation and impact. Excellence is not only about achievement—it is about consistently striving to do our best in service of a greater mission. As University Researchers, we continually pursue excellence through our scholarly and scientific contributions. Many REPS have been recognized through prestigious distinctions, including conferment to the Scientific Career System by DOST-NAST and the Civil Service Commission. These honors reflect not only individual accomplishment but also the University's commitment to advancing research and innovation.

PS – Public Service

Ultimately, our work extends beyond ourselves and beyond the University. Through research, knowledge generation, technical expertise, and community engagement, we contribute to the University's mandate of serving the Filipino people. Public service reminds us that our efforts gain meaning when they create positive change and benefit society. Our work finds expression in tangible outcomes, such as contributing to the creation and adoption of Philippine National Standards, providing scientific and technical expertise to various sectors, and generating knowledge that informs policy and improves lives.

Together, these qualities—being Resilient and Resourceful, Excellent, and committed to Public Service—reflect the spirit of REPS and the ideals of honor, excellence, and service that define our University.

On behalf of my fellow awardees, I express my sincere gratitude to the University of the Philippines for this recognition. I dedicate this award to my mother, whom we lost a few years ago, whose love, sacrifices, and guidance continue to inspire me every day.

I also extend my heartfelt appreciation to my laboratory, the Natural Sciences Research Institute, the College of Science, UP Diliman, my colleagues, mentors, and my family for their unwavering support throughout my journey.

May this recognition inspire all of us to continue contributing our talents, dedication, and passion toward advancing the mission of the University of the Philippines and serving the Filipino people.

Maraming salamat po, at magandang hapon sa ating lahat.

Thirty years ago, in 1996, I joined the University of the Philippines after completing my undergraduate studies and later my master’s degree in the same institution. I was fortunate to be given opportunities that went beyond the usual expectations of my position as administrative staff. UP allowed me to engage in research, extension work, and community engagement.

In 2006, I was recognized as the Outstanding Personnel of UP Visayas. Ten years later, in 2016, I was once again honored as UP Visayas' Most Outstanding Administrative Staff. What serendipity it is - and how God and the universe seem to conspire - that every ten years I was validated. Now, in 2026, I am deeply humbled to receive the Gawad Pangulo para sa Natatanging Kawani. Thirty years of service to UP has never felt more meaningful.

My service has been diverse. I have been part of the All UP Workers Union and later appointed Staff Regent, where I lobbied for the welfare of our employees. I was also entrusted with leading the Information and Publications Office of UP Visayas as Director during a critical period of transition to new media and the start of the COVID-19 pandemic. I have had the opportunity to lead major research and publication projects celebrating the culture and heritage of Western Visayas. This included my work on the Suguidanon Epics of the Panay Bukidnon Indigenous Cultural Community—which has yielded fourteen titles to date—as well as authoring and editing books that promote our region's rich cultural traditions.

These experiences and roles bridged many worlds, connecting me with everyone from the rank-and-file staff to the Board of Regents, and with indigenous communities, scholars, and local leaders. These collaborations humbled me. They taught me that the true power of UP is not just in our academic prestige, but as a platform for advancing the public good. Our ideals are tested most when faced with the real situation of those in the margins - those underserved and excluded.

I have witnessed how the UP community - through quiet, consistent work - continues to share knowledge and resources to uplift our society. This is the "UP conscience" in action. This may not always be large-scale or headline-grabbing projects. Yet collectively, they create meaningful change. It represents a country’s vision where UP-trained individuals show up for community service and nation-building. I hope we continue to use our platform, not for personal recognition, but for the tangible benefit of our communities.

For this honor, I thank the University of the Philippines and the various executive and academic leaders I have worked with.

I am grateful to God and to my linukdo nga dalungdungan - the endurance I inherited from my ancestors; my husband and my three children for allowing me to do this.

Finally, I thank my kinabon - my family, community of mentors, colleagues, students, and fellow public servants who have walked this path with me. This award bears my name, but this reflects our collective work in the spirit of honor and excellence.

Good afternoon everyone.

I am deeply honored and grateful to stand before you today as a recipient of the Gawad Pangulo para sa Natatanging Kawani 2026.

The theme, “Ani at Alay: Tumutugon. Naglilingkod. Para sa Bayan,” reminds us that every achievement we celebrate today is both a harvest of years of dedication and an offering of service to others. For me, this recognition is not only a personal milestone but also a reflection of the many people who were with me every step of the way throughout my thirty-five years in public service.

My journey at the University began with humble beginnings. Through perseverance, continuous learning, and the guidance of mentors and colleagues, I was entrusted with greater responsibilities that eventually led me to greater and higher leadership roles in the University. Along the way, I learned that true success is not measured by position or title, but by the impact we create in the lives of others.

The University of the Philippines has always been guided by the ideals of Honor, Excellence, and Service. These values have shaped and continue to shape my approach to leadership and public service. Honor means choosing integrity despite adversity. Excellence means continuously improving ourselves and the systems we serve. And lastly, Service means placing the needs of our community above our own and working toward a greater purpose.

As Iskolars at mga Lingkod ng Bayan, we are called not only to perform our duties but also to respond to the needs of our people with compassion, competence, and accountability. Whether our contributions are visible or behind the scenes, each of us plays a vital role in advancing the University's mission and serving the nation.

To my fellow members of the UP community, let us continue building institutions that are transparent, inclusive, and responsive. Let us uplift one another, mentor future leaders, and never lose sight of why we serve.

Maraming salamat sa Pamunuan, Padayon UP.

To the leadership of the University of the Philippines, our esteemed guests, colleagues, friends, and my fellow awardees — magandang hapon po sa ating lahat.

Today, I stand here with deep gratitude and humility, not only for myself, but on behalf of all the recipients of this year’s Gawad Pangulo.

Recognition is always meaningful. But I believe that for many of us here today, this award was never the goal. Because in UP, we do not choose service because it is easy. We choose it because it matters.

Every awardee here has a different story. Some serve inside classrooms and laboratories. Some work behind desks making sure systems continue to function. Some maintain our campuses, support our students, care for our patients, or quietly solve problems that many people never even see. But what connects all of us is a shared belief that our individual roles, however different, contribute to something much larger than ourselves.

In my own journey as a surgeon, teacher, and administrator in PGH, I was fortunate to have mentors who taught me that excellence is not defined only by personal achievement, but by what we leave behind in others. Every time I scrub in to guide a trainee through a difficult operation, I am reminded that the true measure of our work is not only what our own hands can accomplish, but what the hands we have trained will continue to do long after us.

Later in my administrative role, I came to appreciate this same lesson in a different way: institutions are also patients entrusted to our care. They require attention. They require diagnosis. They require healing. And sometimes, they require people willing to do the difficult work quietly, even when no one is watching.

For every kawani of UP, there are countless moments of service that will never appear in reports, performance evaluations, or award citations: the extra hour spent helping a student, the patience shown to a difficult client, the compassion given to a worried patient, the problem solved before anyone realized there was a problem. These quiet acts are the foundation upon which this University stands.

This year’s theme — “Ani at Alay: Tumutugon. Naglilingkod. Para sa Bayan” — reminds us that whatever harvest we celebrate today came from years of collective dedication. And the best way to honor that harvest is to offer it back to our University, to our communities, and to our country.

So today, we accept this recognition with gratitude, but also with renewed responsibility. May this award not be a conclusion, but a reminder: a reminder to continue serving with honor when decisions are difficult. To pursue excellence even when nobody is watching.

And to remember that the heart of UP has always been service — not for ourselves, but para sa bayan.

Maraming salamat po, at mabuhay ang Unibersidad ng Pilipinas.

Good afternoon, UP colleagues, students, and fellow workers in public service.

We all have our own stories of how the UP values of Honor and Excellence, and Service came into our lives. Mine began in Grade 1, where my aunt, Prof Renee Bella Padilla—a UP Diliman Eduk graduate, taught me how to read, and instilled me to those same values. This was followed by 6 years of Jesuit education, which taught me cura personalis: to care for the whole person. What transpired next was over a decade of UP education - HS to medicine – that solidified in me those values.

But what truly shaped my purpose was walking through a bumpy dirt road in rural village - Barangay Abat, Mina, Iloilo - my mother’s birthplace. The dilapidated hanging bridge I crossed there is the same bridge that I see in the mountains of Northern Samar and Antique, where local leaders are eager to serve, but are confronted with the ill effects of corruption, poverty, and a fragmented system.

Yet again, there has always been hope, one that was ignited by the Municipal Leadership and Governance Program. Through the MLGP, we sat down with mayors and health officers as trusted partners who listen. For a decade, we did not just study the problem; we acted.

The results are clear: In our cohorts, maternal mortality dropped from 120 to below 70 per 100,000, and by saving mothers, we saved communities. Furthermore, primary care facilities accreditation for UHC surged from a low 20% to nearly 90%, a significant fix in the system. But despite these successes, challenges remain - ninety out of 100,000 still die, three out of ten Filipino children remain stunted. These realities require leaders who serve from the heart - those who can build a movement and will act now. This is the vision of the graduate program on health leadership which we are working on, one that will connect UP campuses (CPH, SHS, UPV) to local governments, one that will build a solid bridge between UP and the communities.

Puntahan natin ang nasa laylayan. Magtayo ng mga tulay para sa mga nanay at batang hanggang ngayon, doktor ay di pa nakikita. Huwag tayong maghintay. Ang ani ay sagana. Ang oras para mag-ani ay ngayon na.

Mabuhay ang mga pamahalaang local ng Pilipinas!

UP Para sa Bayan. Para sa kinabukasan. Para sa lahat.

Magandang hapon po sa ating lahat

Isang karangalan para sa amin na tanggapin ang pagkilalang ito para sa Capacity Building, Development and Implementation of National Practice Guidelines for Evidence-Informed Healthcare Program ng UPM-NIH Institute of Clinical Epidemiology. Lubos kaming nagpapasalamat na ang programang ito ay kinikilala sa ilalim ng temang “Ani at Alay: Tumutugon. Naglilingkod. Para sa Bayan.”

Tunay na maituturing na parehong Ani at Alay ang programang ito. Isa itong ANI sapagkat bunga ito ng maraming taon ng pagsisikap, pakikipagtulungan, at dedikasyon sa pagsusulong ng evidence-informed healthcare. Isa rin itong ALAY dahil ang pangunahing layunin nito ay mapabuti ang kalidad ng pangangalagang pangkalusugan at ang kalusugan at kagalingan ng bawat Pilipino.

Ang pinakamahalagang tagumpay ng programang ito ay ang pamumuhunan sa tao. Mula nang ito ay ilunsad, mahigit 500 indibidwal at mga teknikal na eksperto na ang nabigyan ng pagsasanay at napalakas ang kakayahan sa pagbuo ng mga gabay na nakabatay sa siyentipikong ebidensya. Sa pamamagitan ng pagsasanay, paggabay, at sama-samang pagkilos, nabuo ang isang lumalawak na komunidad ng mga eksperto na may kakayahang bumuo, mag-angkop, magpatupad, at patuloy na magpahusay ng mga de-kalidad na pambansang practice guidelines para sa bansa.

Mas nagiging makahulugan ang tagumpay na ito dahil ipinagpapatuloy nito ang isang adhikaing mahigit tatlong dekada nang isinusulong ng mga mananaliksik, clinician, at guro sa larangan ng kalusugan. Matagal nang isinusulong ang pagkakaroon ng mas matibay na suporta para sa evidence-based practice guideline development sa bansa. Ang pagpapatupad ng Universal Health Care Law ay lalo pang nagbigay-diin sa pangangailangan para sa evidence-informed na pagdedesisyon at mga pambansang gabay na makatutulong upang matiyak ang patas, epektibo, at mataas na kalidad na serbisyong pangkalusugan para sa lahat. Ang programang ito ay tugon sa pangangailangang iyon at patunay na kapag nagsama ang pananaliksik, patakaran, at paglilingkod-bayan, nagiging posible ang makabuluhang pagbabago.

Higit sa lahat, ang inisyatibong ito ay sumasalamin sa mga adhikain ng Unibersidad—Honor, Excellence, at Service. Ipinakikita nito ang Honor sa pamamagitan ng integridad at mahigpit na pagsunod sa siyentipikong pamamaraan; ang Excellence sa paglinang ng pambansang kakayahan at pagbuo ng mga de-kalidad na gabay na nakabatay sa ebidensya; at ang Service sa walang sawang pagtutok sa kapakanan, kalusugan at kagalingan ng sambayanang Pilipino.

Sa pagtanggap namin ng parangal na ito, nananawagan kami sa buong komunidad ng UP at sa kapwa naming mga Iskolar ng Bayan na patuloy na gamitin ang ating kaalaman at kakayahan para sa ikabubuti ng bansa. Palakasin natin ang pakikipagtulungan, paunlarin ang kakayahan ng mas marami pang Pilipino, at tiyaking ang ebidensya at agham ay nagsisilbing gabay sa paggawa ng mga polisiya at programa. Sama-sama nating isabuhay ang Honor, Excellence, at Service—patuloy na tumutugon, naglilingkod, at nag-aalay para sa bayan, kasama ang bayan.

Maraming salamat po.
Ian Theodore Cabaluna, RPh, MD, GDIP(Epi), MSc
Marie Carmela Lapitan, MD
Marissa M. Alejandria, MD, MSc
Leonila F. Dans, MD, MSc

UP Circuit – The E-Waste Project

Sa pamunuan ng unibersidad, sa mga kapwa lingkod-bayan, sa aming mga partner, at sa mga kapwa ko Iskolar ng Bayan, magandang hapon po.

Fourteen years ago, we started incredibly small. Walang pormal na laboratoryo o pondo; nagsimula lang kami sa paglalakad sa paligid ng UP, kakatok sa mga bahay-bahay para magtanong kung mayroon silang sirang appliances o lumang baterya. Doon namin nakita ang malaking pagkukulang sa sistema. Kahit may RA 9003, kulang ang implementaƟon sa ibaba. Walang ligtas na tapunan ang ordinaryong pamilya, kaya ang e-waste ay napupunta lang sa landfill o sinusunog nang mapanganib.

Ang temang "Ani at Alay: Tumutugon. Naglilingkod. Para sa Bayan" ang naglalarawan sa puso ng aming biyahe. Ang aming ani ay hindi lang ang 32,000 kilograms ng toxic waste na nailihis namin mula sa basurahan. Ang pinakamahalaga naming ani ay ang komunidad na aming nabuo—isang patunay na kayang punan ng engineering logisƟcs ng kabataan ang kulang sa imprastraktura.

Sa bawat hakbang, ang aming alay ay para sa pagprotekta sa mga tao sa likod ng mga basurang ito. Malinaw ang aming prinsipyo: we refuse to eliminate or alienate our local junk shops and the Informal Waste Sector (IWS). Hangad namin silang protektahan mula sa direct chemical exposure, habang Ɵnutulungan silang i-transform ang kanilang kabuhayan tungo sa isang ligtas na green economy.

Hindi kami tatayo rito nang wala ang komunidad na sumuporta sa amin. Maraming salamat sa UP Diliman, sa buong EEEI community, sa aming mentors, at sa aming downstream treatment partners tulad ng HMR Envirocycle.

Sa mga kapwa ko Iskolar ng Bayan, hamon po sa aƟn: huwag naƟng hayaang manaƟli ang aƟng galing sa loob lang ng silid-aralan o nakasulat sa mga research paper. GamiƟn naƟn ang aƟng pinag-aralan para akƟbong kumpunihin ang mga depekto sa lipunan.

Ang Gawad Pangulo na ito ay isang malaking milestone, ngunit hindi ito ang dulo. We are scaling wider, rewriƟng regional frameworks, and pushing for systemic change. Nagsisimula pa lang ang The E-Waste Project—at dinala namin ang sulo na ito dahil hindi pa kami tapos.

Marami pong salamat. Para sa bayan at sa mundo!

Halos tatlong dekada na ang nakalipas nang lumisan ako sa unibersidad bitbit ang diploma at ang hamon ng ating panunumpa. Ang aking unang hakbang bilang alumnus ay hindi patungo sa mga komportable at magagarang opisina sa Maynila, kundi sa mga liblib at payak na silid-aralan ng Bisucay, Cuyo, Palawan bilang isang Gurong Pahinungod.

Doon sa komunidad na salat sa serbisyo ng gobyerno ko naunawaan kung ano ang ibig sabihin ng pagiging Iskolar ng Bayan. Ito ang ating pinakamataas na karangalan na di nasusukat sa mga titulong nakakabit sa ating pangalan, kundi sa lalim ng ating paglilingkod sa mga nasa laylayan ng lipunan.

Sa munti naming isla ko nasaksihan na habang ang bawat araling itinuturo ko sa klase ay maaaring makapagbabago ng buhay ngunit sa DepEd ko nakita na ang sistemikong reporma batay sa katotohanan at bunga ng masusing pagsusuri ay may kapangyarihang baguhin ang kinabukasan. Mula sa paggabay sa mga polisiya sa edukasyon para sa mga pinakamahihirap na probinsya hanggang sa pamumuno sa mga reporma sa human resources sa DepEd, ang tatak UP — ang mapanuri, lohikal, at siyentipikong pag-iisip — ang naging sandata ko upang isulong ang interes ng karaniwang guro at mag-aaral.

Natutunan ko na ang aktibismo ay hindi lamang nagaganap sa mga lansangan. Nangyayari rin ito sa mga pagpupulong kung saan nagtatagisan ng mga ideya at panukala. Ang tahimik na aktibismong ito ay ang serbisyo publiko na nakikipaglaban sa kung ano ang tama at sa pagbalangkas ng mga polisiya gamit ang napapanahong datos at ebidensya.

Sa aking mga kapwa Iskolar ng Bayan—sa mga mag-aaral, guro, kawani, at alumni:
Huwag nating hayaang manatili ang ating talino sa loob lamang ng akademya. Dalhin natin ang masusing pagsusuri, sistematikong metodolohiya, at agham ng datos sa mga ahensya at komunidad na labis na nangangailangan mahusay pamamahala.
Ang bolunterismo ay hindi lamang isang yugto ng kabataan. Ito ay isang panghabambuhay na paninindigan. Nasaan ka man—sa gobyerno o sa pribadong sektor—laging itanong: Paano tayo tutugon sa pangangailangan ng bayan?

Dahil sa huli, ang tunay na sukatan ng ating talino at tagumpay ay kung paano natin ginamit ang mga ito upang maghatid ng pag-asa, at magbigay ng ginhawa sa ating mga kababayan.

President of the University of the Philippines, Angelo Jimenez. UP System officials, fellow awardees, Pahinungod people , visitors and friends, Assalamualaikum Warahmatullahi Wabarakatuh.

Dalawampu’t Anim na taon na po ang lumipas noong ako at ang iba pang GP ay napadpad sa mga isla ng Tawi-Tawi bilang Gurong pahinungod. Doon po kami tinanim ng Panginoon at ng Unibersidad ng Pilipinas. Ang sana’y isang taon lang bilang guro sa Batu-Batu National High School Panglima Sugala, Tawi-Tawi ay nadagdagan po ng Pitong taong pamamalagi sa Lugar. Ang akala ko pong simpleng pag vovolunteer lang ay nag mulat po sa akin hindi lang sa konsepto ng Pag babahagi ng sarili o Pag aALAY ng sarili kundi sa kahalagahan ng pakikipamuhay at pakikisalamuha sa mga tao sa komunidad sa labas ng nakasanayan mong buhay. Kung ano po ang daladalang kong adbokasiya para sa kabataan ngayon ay bunga po ng dala dala sa puso kong mga insiprasyon habang lumilipas ang panahon.

Hindi po ganon kadaling malayo sa pamilya lalo po nung panahon ng aming deployment kasi nasa kasagsagan ng Abusayaf, pero tinuruan po ako ng Pahinungod papano yakapin ang mga kakayanan ko at mga limitasyon at mag tiwala sa kasabihang “ Just bloom where you are planted” kahit ano pang sitwasyon yan… Just Bloom! Nag papasalamat po ako sa mga tao sa Panglima Sugala sa tiwala at pag mamahal na ibinigay nila sa akin. Lalong lalo na po sa Foster family ko ang SAHALi family at ang BBNHS family. Ang pag mamahal nila ay dama ko pa po hanggang ngayon. Tawi-Tawi will always be my 2nd home kaya patuloy ko po itong babalibalikan.

Sa ngayon po, hindi lang UP ang umaani ng kung ano ang itinamin sa aming mga naging GP, kami din pong mga gurong pahinungod ay umaani ngayon sa pamamagitang ng mga iba’t ibang kwento ng mga istudyante naming noon na nagging bahagi nga aming paglalakbay, na ngayon ay matagumpay na sa kanikanilang larangan. Mga kwento ng pag-asa ng mga simpleng kabataan sa isla na nangarap at nag pursigi.

Ang Parangal pong ito, ay hindi lang po patungkol sa akin kundi tungkol sa napakaraming kwento ng mga GPs. Mula po sa “plok at Plak na coding” hanggang sa pag akyat ng Bud Bongao,pag salubong sa nag lalakihang alon ng Celebes Sea at Batanes at higit sa lahat, ang mga Kwento ng inspirasyon na naibibigay ng mga GP sa kabataan at gayun din po ang inspirasyong nakukuha naming bilang Pahinungod … inspirasyong patuloy na nag aalab para mag ALAY ng sarili para sa kabataan at para sa bayan. Pag papatunay po ito na hindi po Nawala ang kaluluwa ng UP. Patuloy po tayong mag tatanim at Aani.

Nag papasalamat po ako sa lahat ng naniwala sa akin lalong lalo na po sa aking pamilya at ang mga taong nag bahagi ng kanilang recommendation para po sa Nomination ko, lalong lalo na po sa Youth leader ko si Lakisha Lazaro.

Ito naman po ang challenge ko para sa mga bagong itinamin na mga GPs, wag po kayong mag hanap ng wala pag dating ninyo sa area, hanapin niyo po sa puso Ninyo kung ano ang kaya mong maibahagi at kung ano ang kayang maibahagi ng komunidad sayo. Padayon lang po tayong mag silbi!

Muli, ako po si Bavelle Ambas mula sa Rehiyon Otso , proud gurong Pahinungod Batch 3 at Palagi’t lagi pong mag lilingkod para sa mga bata at para sa Bayan.

Magsukol/ Damo nga Salamat at Mabuhay po tayong lahat! Mabuhay Pahinungod, Mabuhay UP naming Mahal!

UP para sa mga Guro ng Bangsamoro

Pahayag ni Yul Olaya

Assalamu Alaikum. Mapayapang pagbati sa inyong lahat.

Matapos ang dalawang taong pagtuturo sa mga baryo bilang Gurong Pahinungod, nakipamuhay ako sa mga bakwit na apektado ng ‘All-out-war” sa Central Mindanao noong 2000. Nakipag ugnayan ako sa mga grupong nanawagan na itigil ang kaguluhan at inhustisyang nararanasan ng mga Bangsamoro mula noon hangang ngayon. Dito ko nakita na hindi kahirapan ang dahilan ng kaguluhan sa Bangsamoro kundi kaguluhan at inhustisya ang dahilan ng kahirapan.

Bilang guro, nakita ko kung gaano kahalaga ang edukasyon sa buhay ng mga batang biktima ng kaguluhan at kahirapan. Noong Setyembre 8, 2008, Lunes, alas-10 ng umaga isang nanay, kasama ng kanyang apat na anak, ay pilit na binalikan ang kanilang mga naiwang mga kaldero, damit, at iba pang kagamitan nang bigla nilang nilikas ang kanilang bahay dahil sa magkasunod-sunod na pagsabog at palitan ng putok ng magkatungaling armadong grupo. Dahil sirado ang mga kalsada at puno ng military checkpoints ang highway pabalik sa kanilang bahay, sumakay ang mag-anak sa isang maliit na bangka, binaybay nila ang bahagi ng Ligawasan Marsh sa Datu Piang nang bigla nalamang may OV 10 bomber plane na naghulog ng bomba direkta mismo sa buong pamilya. Nasa población ako ng Datu Piang kasama ang mga bakwit na nakatira sa simbahan ng Immaculate Conception noong mangyari ang insidenteng yun. Ang mga batang nasawi ay tamang edad sa elementarya at ang kanilang ina ay limang buwan buntis. Kahabagan nawa sila ng Diyos at sana’y nasa piling na sila ng Allah.

Simula noon, pinagsisikapan kong hindi masayang ang kanilang kwento, sapagkat kung ang mga batang yun ay nasa loob ng paaralan sa araw ng Lunes at alas-10 ng umaga, ang mga batang yun ay dapat nakaligtas at malamang ngayon ay may magandang buhay. Subalit yun ang kanilang naging tadhana, kagaya ng naging kaparehong tadhana ng marami pang bata bago sa kanila.

Simula noon, ginawa kong misyon ang seguruhing nagpapatuloy ang edukasyon lalo na tuwing may emergency. At ginawa ko ring layunin sa buhay ang maging kabahagi sa pag-tataguyod ng makabuluhan at kapaki-pakinabang na edukasyon sa Bangsamoro. Sa sentro ng misyon na ito ay ang mga kasama kong guro sa Bangsamoro. Sa kanila ko inaalay ang Gawad na ito.

Para sa mga guro sa Bangsamoro at maging sa buong Bansa sanay magawan ng Unibersidad ng Pilipinas ang pagsulong ng mga sumusunod:
Una, itigil ang paggamit sa mga guro tuwing may eleksiyon. Dahil dito, ang mga guro ay pinupolitika. Ginagamit sila ng mga politico bilang kabahagi ng kanilang makinarya sa kampanya.
Pangalawa, kailangan siguraduhin na ang ating mga guro ay may sapat na suporta sa kanilang pagtuturo sa loob at labas ng silid-aralan.
Pangatlo, kailangan siguraduhin na ang ating mga guro ay mayroong sapat na kita para tustusan ang kanilang pamilya. Kung hindi man maitataas ang sahod ng mga guro, ipanawagan natin na huwag na silang kaltasan ng buwis.
Ito po ang ilan sa mga pwede nating gawin para sa mga guro.
Pagsisikapan ko po itong gawin sa Bangsamoro.
Sana kasama ko po kayo.
Maraming Salamat po.

Magandang araw.

Sa ngalan ng PGH CARE Society, taos-puso naming tinatanggap ang pagkilalang ito at lubos kaming nagpapasalamat sa ating Unibersidad. Higit sa isang parangal, ito ay paalala na marami pa tayong magagawa at marami pang buhay na maaari nating maabot.

Sa panahon ngayon, hindi lamang ang healthcare system ang sinusubok kundi pati ang ating kakayahang magmalasakit. Habang humaharap ang mga ospital sa maraming pangangailangan, marami ring Pilipino ang tahimik na nakikipaglaban sa mga hamon ng buhay. At sa likod ng bawat serbisyong naibibigay, may mga healthcare worker na araw-araw na pinipiling magpatuloy kahit sila man ay napapagod at nangangailangan din ng pagkalinga.

Bilang mga Nars ng Bayan, natutuhan namin na ang tunay na pag-aalaga ay higit pa sa pagpapagaling ng katawan. Ito rin ay pagkalinga sa isip, pagdamay sa bawat emosyon, at pagbibigay ng pag-asang muling makabangon. Minsan, ang pinakamahalagang nagagawa natin ay ang pagpapaalala sa isang tao na hindi siya nag-iisa.

Ito ang paniniwalang naging pundasyon ng PGH CARE Society sa loob ng siyam na taon. Natutuhan namin na ang tunay na serbisyo ay hindi lamang tungkol sa pag-aalaga sa pasyente, kundi pati sa pag-aaruga sa mga taong araw-araw na nag-aalaga sa iba. Sa bawat pakikinig at pagdamay, naisasabuhay namin ang mga pagpapahalaga ng UP—karangalan, kahusayan, at paglilingkod. Natutuhan din namin na kapag inalagaan natin ang mga tagapag-alaga, mas kaya nilang ibigay ang pinakamahusay na serbisyo sa bawat pasyenteng kanilang pinaglilingkuran.

Marahil, ito ang tunay na kahulugan ng temang “Ani at Alay: Tumutugon. Naglilingkod. Para sa Bayan.” Ang mga bunga na ating ipinagdiriwang ngayon ay makikita sa bawat taong muling nakabangon, sa bawat kasamahang nakahanap ng lakas ng loob upang humingi ng tulong, at sa bawat pusong nakaramdam na siya ay nakita, narinig, at pinahalagahan.

Kaya sa ngalan ng PGH CARE Society at ng lahat ng mga pinararangalan ngayon, tinatanggap namin ang pagkilalang ito nang may pasasalamat at pagpapakumbaba. Hindi dahil sapat na ang aming nagawa, kundi bilang pangakong magpapatuloy kami—na tutugon, maglilingkod, at mag-aalay para sa mga nurse at healthcare worker, para sa PGH, para sa UP, at muli’t muli, para sa bayan. Sapagkat ang pinakamahalagang pamana na maiiwan natin ay hindi ang mga parangal na ating natanggap, kundi ang mga buhay na ating nabago at ang pag-asang ating naibahagi.

Marami pong salamat sa karangalan na ito. Ako po ay nangungusap para sa UPCM Klase 1967 sa aking pagsasabi sa inyo ngayon, na walang katumbas ang aming kagalakan dito sa gantimpalang inihandog niyo sa amin, ang Gawad Pangulo para sa Natatanging Alumni. Nalalaman namin na kami ang pangunahing klase sa buong UP na nakatanggap ng dangal na ito. Nawawasto lamang na ipahayag namin ito sa mga darating na balik-tipon ng UPCM para tularan kami ng iba pang mga klase!

May anim na pong taon na kami ay nagtapos dito sa UP, pero hindi lumilipas ang maraming araw na ang aming pag-iisip ay hindi bumabalik rito. Nauunawaan po namin na kami ay nagtagumpay sa aming gawain at panggagamot dahil sa karunungan at kagalingan na ipinagkaloob ng UP sa amin. Kung kaya nga po ngayon ay kasiyahan namin na makatulong sa UP:

sa kanyang mga guro sa pamamagitan ng Push One UP Program at handog sa Acta Medica Philippina para sa kanilang pagtuturo at pananaliksik ng karunungan,

sa pamamagitan ng Scholarships at WEE Grants para sa pag-unlad ng ating mga mag-aaral,

sa pamamagitan ng Surgical Simulation Stations para sa pagpapabuti at pagpapahusay ng kapwa naming mga manggagamot,

at sa pamamagitan ng Operation Wildfire para makatulong sa mga dukhang pasyente ng PGH.

Ang amin pong pangwakas na alay, ang Charlotte’s Web, na ipinangalan namin sa ating mahal na Dekano, si Dr. Charlotte Chiong, ay magbibigay ng tulong at salapi sa UPCM sa bawat taon, maski pagkatapos naming lumisan sa daigdig na ito.

Ito pong lahat na ito ay pagkilala namin ng pagmamahal at pagpapasalamat sa ating Alma Mater. Kami po ay puno ng kaligayahan na kami ay inyong napansin!

Mabuhay ang UP at ang kanyang Kolehiyo ng Medisina. Maraming salamat po!

Isang malaking karangalan ang tumayo sa inyong harapan ngayon, hindi lamang bilang Pangulo ng UPLB Alumni Association, kundi bilang isa sa mga mapalad na ginawaran ng Gawad ng Pangulo para sa Natatanging Alumni. Ang pagkilalang ito ay hindi lamang pagpapatunay ng aking personal na pagsisikap, kundi isang salamin ng kolektibong dedikasyon ng bawat UPLB alumnus na patuloy na nagpupunla ng kabutihan sa iba't ibang sulok ng daigdig.

Napakalalim at napakatugma ng tema ng ating pagtitipon ngayon: “Ani at Alay: Tumutugon. Naglilingkod. Para sa Bayan.”

Kung iisipin natin, ang buhay ng isang Iskolar ng Bayan ay umiikot sa dalawang salitang ito: Ani at Alay.

Ang aking paglalakbay, tulad ng marami sa inyo, ay nagsimula sa mga silid-aralan at malalawak na bukirin ng Los Baños. Doon natin inani ang dunong, kasanayan, at higit sa lahat, ang mga prinsipyo ng Dangal at Kahusayan. Ngunit sa UPLB, itinuro sa atin na ang "ani" ay walang silbi kung ito ay itatabi lamang para sa sarili. Ang tunay na diwa ng pagiging taga-UP ay ang kakayahang i-alay ang aning ito para sa kapakanan ng mas nakararami—ang Paglilingkod.

Sa aking termino at personal na karera, palagi kong bitbit ang mga aral ng ating Pamantasan. Sa bawat hamong kinaharap ng ating bansa—mula sa krisis sa ekonomiya, kalamidad, hanggang sa mga hamon sa sektor ng agrikultura at kalikasan—tayo sa UP ay hindi nanatiling tahimik. Tayo ay tumutugon. Tayo ay naglilingkod. Dahil ang kahusayan na walang dangal at paglilingkod ay isang hungkag na tagumpay.

Ang tunay na sukatan ng ating pagiging Iskolar ng Bayan ay wala sa mga medalya o katungkulang ating hawak, kundi sa kung paano natin ginamit ang ating talino upang iangat ang buhay ng kapwa nating mga Pilipino.

Kaya naman, sa aking mga kapwa alumni at sa buong komunidad ng UP, ang parangal na ito ay hindi isang hantungan, kundi isang panibagong hamon. Isang panawagan sa pagkilos.

Huwag nating kalimutan kung para kanino tayo nag-aaral at nagtatrabaho. Ang ating bansa ay patuloy na humaharap sa mga pagsubok. Mas lalong kinakailangan ang ating boses, ang ating talino, at ang ating tapang. Magkaisa tayo na higit pang palakasin ang ating ugnayan bilang alumni upang mas malawak ang ating maabot na tulong. Patuloy tayong tumugon sa tawag ng panahon, maglingkod nang may katapatan, at mag-alay ng walang pag-iimbot—Para sa Bayan!

Muli, maraming salamat sa parangal na ito. Ipinapangako namin na ang ANING aming tinanggap ay patuloy naming IAALAY sa ating mahal na unibersidad at sa sambayanang Pilipino.

Mabuhay ang UP spirit!

Thirty-seven years ago, a young UP Concert Chorus member walked into the office of UPCC alumnus and PR executive Ritzi Ronquillo with a solicitation letter, hoping to raise enough money to join the choir’s 1988 world tour. On another day, he sat in the clinic of another alumnus, cardiologist Dr. Raul Jara, uncertain whether he should postpone medical school to first see the world through music.

Ms. Ronquillo helped a young chorister secure sponsorship. Dr. Jara reassured a hesitant pre-med student that he could first heal the world through music and someday return to heal his countrymen through medicine.

They hardly knew me. But they knew me as UPCC, and that was enough.

That was my ani.

Years later, when Dr. Jara became one of the early victims of the COVID pandemic, helping raise funds for the Dr. Raul Jara Heart Fund and supporting our healthcare frontliners felt less like service than gratitude returned. Perhaps that same gratitude led me to serve as president of the UP Concert Chorus Alumni Association.

Dahil kung ano ang inani, ito rin ang iaalay.

The UPCCAA has grown beyond a gathering of singers into a formal alumni organization and a community of service, mentorship, and cultural work that continue to support both its alumni and the resident choir. Through scholarships for deserving music students, tributes that honor our mentors, award-winning cultural productions, and efforts that enable our young singers to represent UP on the international stage, we strive to embody the University’s ideals of Honor, Excellence, and Service. In doing so, we hope that every generation of UPCC members inherits not only a tradition of music-making, but also a lifelong commitment to serving others.

For me, UP Concert Chorus also united two of my greatest passions: music and medicine. Singing and healing need not be separate callings. Both seek to restore, to comfort, and to serve.

As we reflect on this year’s theme, Ani at Alay: Tumutugon. Naglilingkod. Para sa Bayan, may we remember that whatever we harvest from UP was never meant for us alone.

What we have received, we must return many times over to those who come after us.

Maraming salamat, at padayon, mga Iskolar ng Bayan.

Magandang araw po sa ating mga panauhin, mga guro, kapwa Iskolar ng Bayan, at sa buong komunidad ng UP.

Kami po ang Philippine Association of Nutrition – Alpha Omega Chapter, isang organisasyong pang-adbokasiya sa nutrisyon mula sa University of the Philippines Los Baños.

Sa agrikultural na pamantasan tulad ng UP Los Baños, madalas nating marinig ang salitang ani at alay. At bilang mga Iskolar ng Bayan, tayo mismo ang bunga ng ani at alay ng sambayanang Pilipino. Tayo ang ani ng kanilang marangal na pagtatrabaho at pagtitiwala, at tayo rin ang alay na inaasahang maglilingkod, tutugon, at magbibigay pabalik sa bayan.

Bilang mga nutrisyonista ng bayan, naniniwala kami na ang mabuting kalusugan ay nagsisimula sa ating paligid, sa ating mga hardin, sa ating mga tahanan, at sa ating mga komunidad. At ang pinakamakabuluhang paraan upang maisabuhay namin ang paniniwalang ito ay ang gamitin ang aming oras, kaalaman, at kakayahan sa paglilingkod sa bayan, upang matiyak na mas maraming Pilipino ang may akses sa sapat at masustansyang pagkain.

Ang paniniwalang ito ang puso ng lahat ng aming ginagawa sa PAN-AO.

Kaya naman sa pamamagitan ng aming mga proyekto tulad ng PANtaniman, kung saan itinataguyod namin ang home and backyard gardening upang mapalakas ang food security ng mga pamilya sa Los Banos. Sa mga proyekto namin tulad ng PANpamasko at PAN-Donasyon kung saan kami ay nag-aabot ng suporta, pagkain, at pag-asa sa mga pamilyang nangangailangan. Sa PANimulang Hakbang, kung saan nagbibigay kami ng kaalaman at gabay sa mga ina at maliliit na bata para sa kanilang First 1000 days.

Iyan lamang ang iilan sa aming mga proyekto. Higit sa lahat, ang sentro ng aming paglilingkod ay Edukasyon sa Nutrisyon. Naniniwala kami na kapag ang isang tao ay may sapat na kaalaman tungkol sa nutrisyon, nagkakaroon siya ng kakayahang baguhin hindi lamang ang kaniyang sariling buhay kundi maging ang kalusugan ng kaniyang pamilya at komunidad.

Kaya naman taos-puso kaming nagpapasalamat sa UP at sa Gawad Pangulo para sa pagkilalang ito. Higit sa isang parangal, ito ay paalala na ang ating edukasyon ay may layunin at ang ating kaalaman ay may pananagutan.

Sa ating kapwa Iskolar ng Bayan at sa buong komunidad ng UP, nawa’y gamitin natin ang ating mga natutunan upang maglingkod nang may dangal at malasakit. At bilang mga nutrisyunista ng bayan, inaanyayahan namin ang lahat na maging mas mulat sa kahalagahan ng nutrisyon at tumulong sa pagpapalaganap ng wastong kaalaman. Sapagkat sa bawat aral na naibabahagi at bawat buhay na naaabot, mas napapalapit tayo sa isang mas malusog, mas matatag, at mas maunlad na Pilipinas.

Muli, Kami po ang PAN-AO, Lagi’t lagi, Para sa nutrisyon ng bayan.

It is such an honor for us to be recognized in the 2026 Gawad Pangulo Para sa Natatanging Organisasyong Pang-Mag-aaral. There is so much for us to be thankful for, from our volunteers who have worked tirelessly in making our projects happen, our stakeholders, the healthcare providers, donors and partners who have shown their unwavering support for us, and of course to the parents and especially the children who continue to inspire us and who all believed in The Hope Project’s advocacy.

Our organization has a lot to celebrate and reflect on upon receiving this achievement. The Hope Project was born in 2014, out of the frustration for our country’s poor healthcare system, particularly for the challenges encountered by children who are diagnosed with chronic illnesses such as cancer. Seeing the weariness from their faces and the uncertainty in their parents’ eyes as they went in and out of PGH reminded us that these children needed more than medical treatment, they needed hope.

With its mission of providing psychosocial and financial support for patients who were confined in PGH and the halfway homes around the area. Our volunteers would take time to play, bond, and talk with the kids who were confined inside the hospitals, cheering them up, trying to give them the experience of a normal childhood despite their ailments. In our own small way, we seek to restore pieces of their childhood that were taken away by their illness, that beyond this they are still kids deserving of joy, community, and hope.

As we continue to reflect on this year's theme, Ani at Alay: Tumutugon. Naglilingkod. Para sa Bayan, we recognize that this award is both an ani and an alay. For this is the fruit of years of service, compassion, love, and dedication from countless volunteers and partners who chose to respond to the needs of the community we serve. Together with this, it is an offering, a commitment to continue serving our kids with greater passion and purpose.

As long as there are children fighting battles far too young for their age, The Hope Project will continue to answer the call to serve. Lagi't lagi, para sa bayan. Always, in all ways, for the kids.